กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 46 คืนนี้พิลึกพิลั่น เกินกว่าที่ผมจะจินตนาการ
ช่วงสามทุ่มกว่า เยี่ยเยว่ฉานกับเสี่ยวชุ่ยถึงได้กลับไป โดยเยี่ยเยว่ฉานเอาผลงานคัดลายมือด้วยปากกาที่ผมเขียนติดมือไปด้วย
ผมได้ยินเสียงคุยกันดังมาจากห้องของเซี่ยเสวี่ยอีกครั้ง
“เหวินปิน ถ้าคุณสัมภาษณ์งานที่ธนาคารพัฒนาเมืองหลวงผ่าน คุณจะยังชอบฉันอยู่ไหม”
“เซี่ยเสวี่ย ผมชอบคุณมาตั้งหลายปีแล้ว ทั้งชีวิตนี้ผมก็จะชอบคุณ ผมไม่สนอดีตของคุณหรอก คืนนี้ผมอยากให้คุณตกลงเป็นแฟนกับผมเลย”
“หม่าเหวินปิน คุณหมายความว่ายังไง คุณสงสัยว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงรักนวลสงวนตัวเหรอ พี่อ้วนคนนั้นเป็นแค่เพื่อนในเน็ตของฉันจริงๆ นะ ฉันไม่เคยเจอเขาเลย ฮือๆ...”
เซี่ยเสวี่ยยังคงแสร้งทำเป็นสาวไร้เดียงสาต่อไป ถึงขั้นบีบน้ำตาออกมา