กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 45 แรดตัวแม่ นี่แหละชีวิต
ผมเริ่มลงมือพิมพ์นิยาย
ผมได้ยินเสียงพูดคุยดังมาจากห้องของเซี่ยเสวี่ยตลอดเวลา
เซี่ยเสวี่ยบอกหม่าเหวินปินว่า เธอเคยทำงานเป็นพนักงานธุรการในบริษัทเครือใหญ่ และเคยเป็นครูสอนภาษาต่างประเทศในสถาบันกวดวิชา
จากนั้นผมก็ได้ยินเสียงปังๆ ดังขึ้นสองที น่าจะเป็นเซี่ยเสวี่ยกำลังตบพจนานุกรมอ็อกซฟอร์ดอยู่แน่ๆ
หลังจากนั้น ห้องของเซี่ยเสวี่ยก็เงียบลง
ผมยิ่งตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์งานต่อ ทว่าประตูห้องกลับเปิดออก แล้วเซี่ยเสวี่ยก็เดินเข้ามาในห้องผม
“แอ๊บเสร็จแล้วเหรอ” ผมพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดๆ
“ใช่สิ เล่นยากชะมัด ดีนะที่เขาคออ่อน เบียร์ขวดกว่าๆ ก็หลับเป็นตายแล้ว”
“ไม่ว่าเขาจะหลับหรือไม่ เธอก็อย่ามาอยู่ในห้องผมนานเลย ออกไปได้แล้ว”