บทที่ 47 ตอนแรกโรแมนติก ตอนหลังสยองขวัญ ทำเอาผมตกใจแทบแย่

บทที่ 47 ตอนแรกโรแมนติก ตอนหลังสยองขวัญ ทำเอาผมตกใจแทบแย่

ผมนั่งแท็กซี่มาถึงหมู่บ้านลี่จิ่งฮวาเยวี่ยนที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่กิโลเมตร

หมู่บ้านนี้หรูหรามาก ได้ยินว่าเป็นห้องชุดขนาดใหญ่ชั้นเดียวที่มีพื้นที่กว่า 300 ตารางเมตรขึ้นไปทั้งนั้น

เยี่ยเยว่ฉานเดินออกมาและยิ้มพลางพูดว่า “ระบบรักษาความปลอดภัยของหมู่บ้านนี้รัดกุมมาก คนนอกเข้ามาต้องลงทะเบียน แต่ฉันออกมารับนายแล้ว ก็ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น”

ผมเดินตามเยี่ยเยว่ฉานเข้าประตูหมู่บ้านไป

ระหว่างเดินตรงไปยังตึกหนึ่ง ผมก็ยิ้มแล้วพูดว่า “แม่เธอเป็นบ้าอะไรหรือเปล่าเนี่ย ถึงต้องบีบให้ผมเข้าสมาคมอะไรนั่นให้ได้”

“แม่นายสิเป็นบ้า ขาไม่ทันจะก้าวเข้าบ้าน ก็พูดจาไม่เข้าหูคนซะแล้วเหรอ นายมาบ้านฉันครั้งแรก แม่ฉันจะไม่ให้เกียรตินายก็ได้ แต่นายต้องให้เกียรติท่าน”

เยี่ยเยว่ฉานโมโหจัดจนถลึงตาใส่ผมอย่างดุเดือด