กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ยาโถวหลี เธอคิดแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน! ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไปเถอะ ตอนนี้พวกคนแก่ทั้งสามคนร่างกายก็ฟื้นฟูเกือบหมดแล้ว เรื่องในสำนักพวกเราก็พอจะช่วยได้บ้าง พวกเราจะไม่เป็นตัวถ่วงของเธอหรอก”
“ตกลงค่ะ ถ้าอย่างนั้นปู่ทั้งสามคน ฉันขอตัวก่อนนะคะ?”
“อืม ไปจัดการธุระเถอะ ไม่ต้องห่วงพวกเรา” พวกเขาพยักหน้า ตอนนี้พวกเขารู้สึกเบาสบายไร้โรคภัย ก็ถึงเวลาที่ควรหาอะไรทำบ้างแล้ว
“โอ้! ได้ค่ะ” สิ้นเสียงของเสิ่นซูหลี เธอก็หายวับไป เธอจำได้ว่ายังติดค้างมื้ออาหารกับสวี่เยี่ยนชิงและพรรคพวกของเขา การไปครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ บางเรื่องต้องจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า