กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นซูหลีไม่สนใจเรื่องพวกนี้ ตอนนี้เขาอยากช่วยคนให้ได้ พอช่วยคนเสร็จ นางก็จะได้ปิดด่านอย่างสบายใจ
นางรู้สึกอยู่ตลอดว่าตัวเองเหมือนลืมอะไรไป แต่พอจะนึกว่าเป็นเรื่องอะไรก็จำไม่ได้ คิดอยู่พักหนึ่งก็ยังนึกไม่ออก นางจึงคิดว่า ในเมื่อจนถึงตอนนี้ยังนึกไม่ออก ก็คงไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร
พอเสิ่นซูหลีพบหลิ่วชางไห่กับชางหลาน ก็แทบจำพวกเขาไม่ได้ ทั้งสองผอมเกินไปจริง ๆ จนหนังหุ้มกระดูก ราวกับตั๊กแตนไม้สำเร็จเป็นปีศาจ เดินก็โซซัดโซเซ ราวกับพร้อมจะล้มลงได้ทุกเมื่อ