กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซี่ยหลินเฟิงตั้งสติได้หลังจากพวกเสิ่นซูหลีจากไปแล้วพักใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาบึ้งตึงจนแทบจะหยดเป็นน้ำ ดวงตาหงส์แดงก่ำจ้องมองไปยังทิศทางที่เสิ่นซูหลีหายไป “ฉันไม่ปล่อยพวกแกไปแน่! ความอัปยศในวันนี้ วันหน้าฉันจะทวีคูณคืนให้ร้อยเท่า!”
เสิ่นอันรั่ว: “...”
นางแทบจะโง่ตายกับศิษย์พี่ใหญ่คนนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขายังมีประโยชน์ นางคงไม่คิดจะสนใจตั้งนานแล้ว
นางจึงเดินเข้าไปปลอบเบาๆ “ศิษย์พี่ใหญ่ อย่าร้อนใจไปเลย สักวันพวกเราจะต้องทวงคืนทุกอย่างกลับมา แต่ว่า ของทั้งหมดของศิษย์พี่ถูกแย่งไปหมดเลยหรือคะ?”