กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่ต้องแล้ว เธอวางของไว้บนพื้นแล้วถอยไปไกลๆ ฉันจะหยิบเอง!”
“ให้ฉันไปวางให้ดีกว่า วางไว้บนพื้นไม่ดีหรอก” สีหน้าของเสิ่นอันรั่วเปลี่ยนไปเพียงชั่วครู่ก็กลับมาเรียบเฉย หากเสิ่นซูหลีไม่จ้องเธออยู่ตลอด คงนึกว่าตัวเองตาฝาดไปแล้ว
เสิ่นอันรั่วทำหน้าแบบนี้ต้องไม่มีเจตนาดีแน่ๆ แบบนี้สิถึงจะปลอดภัยกว่า
“ไม่ต้องบอกให้วางบนพื้นก็วาง อย่าบังคับให้พวกเราลงมือเอง” เสิ่นซูหลีเห็นสีหน้าอีกฝ่ายดูแย่ลงก็ยิ่งมั่นใจว่านางคิดไม่ซื่อ เกรงว่าคงคิดจะหาจังหวะที่เธอเข้าไปหยิบแหวนและถุงเก็บสมบัติเพื่อลอบโจมตี