กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ร่างกายซีเทียนแข็งทื่อ จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนไร้ที่ซ่อน
หรือว่าเขาถูกจับได้ เป็นไปไม่ได้! เขาทำอย่างแนบเนียนเช่นนั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะถูกจับได้ เขาคิดมากไปเองแน่
ซีเทียนตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว พอเขามองไปอีกครั้ง ก็เห็นเสิ่นจวินอี้กำลังจ้องเด็กสาวหน้าตาซูบผอมที่ป่วย ๆ คนนั้นตาไม่กระพริบ
ไม่รู้เป็นเพราะความคิดไปเองหรือไม่ เขารู้สึกว่าสายตาที่เสิ่นจวินอี้มองเด็กสาวคนนั้นมีอ่อนโยนเพิ่มขึ้นมา
“พวกเธอออกไปกันเถอะ เจ้าสำนักผู้นี้อยากพูดคุยกับผู้มีบุญคุณช่วยชีวิต” เสิ่นจวินอี้มองทุกคนรอบหนึ่งแล้วกล่าว