กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวอวิ๋นเซียวบินไปรับซูจิ่งเฉินไว้ สีหน้าซูจิ่งเฉินซีดเผือด มุมปากมีโลหิตไหลออกมา
“ผู้อาวุโสลำดับเจ็ด! ท่านลงมือกับศิษย์ร่วมสำนักได้อย่างไร!” โจวอวิ๋นเซียวจ้องอย่างเดือดดาล
"นี่…เรื่องนี้โทษฉันไม่ได้ ฉันไม่ได้จะตีเธอ ฉันออกมือใส่ยัยหนูที่ยุยงให้คนหลงเชื่อนั่น หากไม่ใช่ซูจิ่งเฉินที่ยืนกรานจะขวาง ก็คงไม่บาดเจ็บ!" ซีเทียนลนลานไปครู่หนึ่ง แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว
ต่อให้เขาทำให้ซูจิ่งเฉินบาดเจ็บก็เป็นอย่างไร เขาเป็นนักหลอมโอสถเพียงคนเดียวของสำนักวิญญาณมังกร ขาดเขาไป สำนักวิญญาณมังกรมีแต่จะตกต่ำลงอีก ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็ไม่ลงโทษเขา เว้นแต่พวกเขาจะหาทางตายเอง