กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายคนนี้เป็นคนที่นางลงแรงมหาศาลกว่าจะช่วยกลับมาได้ ถ้าเขาตายไปแบบนี้ นางก็ไม่เหลือที่พึ่งเลยไม่ใช่หรือ ถึงตอนนั้นก็คงได้แต่ปล่อยให้เสิ่นอันรั่วปั้นกลมคลึงแบนตามใจ
“ดี ฉันรู้แล้ว เธออยู่ที่นี่ดี ๆ อย่าออกไปนะ” เสิ่นจวินอี้ตั้งใจจะลูบหัวนาง แต่กลัวจะทำให้นางตกใจ จึงได้แต่เลิกคิด
เสิ่นจวินอี้เพิ่งก้าวออกไป เสิ่นซูหลีก็ตามไปติด ๆ มีเรื่องสนุกไม่ดู นั่นมันอะไรกัน
[ใช่แล้ว เจ้าระบบน้อย รางวัลของฉันล่ะ]
[รางวัลอะไร] ตัวระบบเองก็เริ่มงง มันไม่ใช่เธอที่ติดแต้มมันอยู่หรอกหรือ ไฉนกลายเป็นมันติดรางวัลเธอไปได้...