กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
“จงเงียบเสียง!”
ในเวลานี้ เมื่อประมุขเห็นเหล่าศิษย์ต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไม่หยุด จึงตวาดขึ้น
ภายใต้อำนาจบารมีของประมุข สถานที่แห่งนั้นพลันเงียบสงบลงทันที
“เปิ่นจั้วตั้งแต่แรกก็รู้แล้วว่า ท่านผู้อาวุโสลึกลับผู้ช่วยเหลือสำนักชิงเสวียนของพวกเราในครานั้น มิใช่ผู้อาวุโสใหญ่โดยสิ้นเชิง เพราะกลิ่นอายแตกต่างกัน”
“แต่เพื่อสร้างความมั่นคงแก่จิตใจผู้คน เปิ่นจั้วจึงจำต้องกล่าวคำเท็จหลอกลวง ทั้งยังพาพวกเจ้าไปก้งเฟิ่งผู้อาวุโสใหญ่”
“ในเวลานั้น เปิ่นจั้วคิดว่าท่านผู้อาวุโสลึกลับจากไปแล้ว จึงเพียงต้องการทำให้ดูเป็นพิธีเท่านั้น”
“ผู้ใดจะรู้ว่าท่านผู้อาวุโสลึกลับกลับมิได้จากไป ทั้งยังยอมรับก้งเฟิ่งและคุ้มครองสำนักชิงเสวียนของพวกเรา…”