กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
“อะไรนะ? คนอสูรสำนักโลหิตหยินมาอีกแล้วหรือ?”
เหล่าศิษย์ทั้งหลายต่างร้องอุทาน ทว่ามิได้แตกตื่นจนเกินไป
อย่างไรเสีย ตอนนี้พวกเขาก็มีเหอจื้อเป็น “ที่พึ่ง” จึงมีความมั่นใจอยู่บ้าง
หลังจากประมุขตวาดลั่น เขามิได้ผลีผลามออกไปตรวจสอบ หากแต่พาเหล่าศิษย์ถอนกำลังไปยังโถงค่ายกลภายในสำนักนิกาย
ไม่นานนัก ทุกคนก็ถอนกำลังมาถึงโถงค่ายกล
ประมุขใส่หินวิญญาณลงในจานค่ายกล มหาค่ายกลพิทักษ์สำนักจึงถูกเปิดใช้งานอีกครั้ง
ม่านปราณวิญญาณโปร่งใสเข้าปกคลุมสำนักชิงเสวียนเอาไว้
มหาค่ายกลจำต้องสิ้นเปลืองหินวิญญาณอยู่ตลอดเวลา ทรัพยากรของสำนักชิงเสวียนมีไม่เพียงพอ จึงจะเปิดใช้งานเฉพาะยามเผชิญวิกฤตเท่านั้น ส่วนยามปกติล้วนพึ่งพาจิตเทวะของประมุขและผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานคนอื่น ๆ ในการเฝ้าระวัง