เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
“ฟู่ว…”
เมื่อเส้าเจี้ยนกั๋วกับคุณชายจ้าวเห็นขวดทั้งสองใบ ต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที
วันนี้พวกเขาทั้งสองศึกษาขวดสุราของ “สุราท่องมหามรรค” มานับร้อยนับพันครั้ง จึงรู้ได้ทันทีว่าความรู้สึกอันเป็นเอกลักษณ์เช่นนี้ ต้องเป็น “สุราท่องมหามรรค” ของจริงอย่างแน่นอน
ทั้งสองไม่กล้ามองนาน เกรงว่าตนเองจะอดใจไม่ไหว เปิดสุราดื่มเสียก่อน
พวกเขานำสุราไปเก็บไว้ในตู้นิรภัยอย่างระมัดระวัง จากนั้นเส้าเจี้ยนกั๋วก็ถลึงตาใส่เส้าซาน
“เจ้าหนู ข้าให้เจ้าไปเอาสุรา ไม่ได้ให้เจ้าไปอัญเชิญพระคัมภีร์เสียหน่อย เหตุใดเพิ่งกลับมาตอนนี้?”
เส้าเจี้ยนกั๋วไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง
เดิมทีเขาคิดว่าเส้าซานคงพึ่งพาได้ขึ้นมาบ้างแล้ว สุดท้ายก็ยังไม่ได้เรื่องอยู่ดี
“สหายของข้าเชิญข้าดื่มสุรา ข้าจะปฏิเสธได้อย่างไร”