กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียง “โครม” ดังขึ้น ประตูไม้กระดานจะทนแรงทุบอย่างรุนแรงเช่นนี้ได้อย่างไร ไม่นานก็เริ่มมีรอยแตกร้าวเป็นทาง
หยางชุ่ยหลิงกับเหลียนหรงหรงต่างร้องออกมาด้วยความตกใจ ป้าหยางรีบปกป้องพวกเธอไว้ด้านหลัง ส่วนเจียงเยวี่ยดูจะเป็นคนที่สงบที่สุด
“จะทำยังไงดี เจียงเยวี่ย? คนพวกนี้ทำไมถึงกล้าทำตัวไร้กฎหมายแบบนี้!” เหลียนหรงหรงเสียใจแทบตาย รู้อย่างนี้เมื่อวานเธอคงไม่ไปหาเรื่องผู้หญิงโรคจิตคนนั้น
“อย่าเพิ่งลนลาน!” เจียงเยวี่ยยกข้อมือขึ้นดูเวลา ตั้งแต่เฮ่าฝูกุ้ยกับพวกมาถึงจนถึงตอนนี้ผ่านไปแล้ว 5 นาที
อดทนต่ออีกไม่กี่นาที กู้เหย่น่าจะใกล้มาถึงแล้ว!
“โครม ๆ เพล้ง!”