กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยฟังกู้เหย่พูดอย่างน้อยอกน้อยใจ เธอจึงพองแก้มและน้อยใจยิ่งกว่าเขา “เป็นคุณเองที่ไม่ยอมสนใจฉัน แถมยังด่าฉันอีก! ฉันนึกว่าคุณเกลียดฉันมากเสียอีก—”
“ไม่ใช่! ฉันไม่ได้เกลียดเธอ! คนที่ฉันเกลียดคือตัวฉันเอง!” ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา กู้เหย่อยากตบตัวเองให้ตายเสียจริง ความหยิ่งผยองและศักดิ์ศรีอันบัดซบของเขา ไม่อาจเทียบได้กับความหวาดกลัวที่จะต้องสูญเสียเจียงเยวี่ย
“จุดประสงค์ที่ฉันแต่งงานกับเธอมันผิดตั้งแต่แรก ฉันแค่อยากหาแม่ให้หนิงหนิง ไม่เคยใส่ใจเลยว่าเธอต้องการอะไร ฉันเห็นแก่ตัวเกินไป!” กู้เหย่ลูบใบหน้าของเจียงเยวี่ย ดวงตาแดงก่ำ “ถ้าตอนนั้นฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอมากกว่านี้ ใส่ใจเธอมากกว่านี้ เธอก็คงไม่—”
“อย่าพูดเลย!”
ทว่าเจียงเยวี่ยไม่อยากฟังกู้เหย่พูดเรื่องนี้