กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กู้เหย่ ตอนนี้เรายังอยู่ระหว่างการหย่ากัน คุณช่วยสำรวมหน่อย!” เจียงเยวี่ยเห็นกู้เหย่ปิดประตู ใบหน้าเล็กงดงามขาวผ่องพลันฉายแววขุ่นเคือง ก่อนยื่นมือจะเปิดประตูไล่กู้เหย่ออกไป
กู้เหย่คว้ามือเจียงเยวี่ยไว้ แล้วดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด เจียงเยวี่ยยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกเขาอุ้มให้นั่งลงบนโต๊ะแล้ว
“กู้เหย่!” เจียงเยวี่ยโมโหขึ้นมา เธอผลักกู้เหย่อย่างแรง คิดจะกระโดดลงจากโต๊ะ
“อย่าขยับ ขอให้ฉันกอดสักพัก!” กู้เหย่แนบใบหน้าเข้ากับลำคอของเจียงเยวี่ย สูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายเธออย่างอาลัย ไม่ยอมปล่อยมือ
“คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร บอกว่าอย่าขยับแล้วฉันต้องเชื่อฟังคุณหรือไง?” เจียงเยวี่ยกลับแค่นเสียงหึ ก่อนบิดตัวไปมาในอ้อมแขนของกู้เหย่ราวกับเกลียวปาท่องโก๋ จงใจไม่ยอมให้เขาสมหวัง