เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยหันหลังเตรียมจะเดินจากไป ทั้งที่จดหมายกับบันทึกประจำวันไม่ใช่สิ่งที่เธอเขียน แต่ตอนนี้เธอก็คือร่างเดิม เรื่องที่ร่างเดิมทำไว้ทั้งหมดจึงถูกโยนมาใส่หัวเธอ!
เธอรู้สึกคับแค้นใจจนแทบตาย จำเป็นต้องไปจัดการเจินเจี้ยนสักตั้ง!
“ห้ามไป!”
ทว่าเจียงเยวี่ยเพิ่งหันตัว ข้อมือก็ถูกกู้เหย่คว้าเอาไว้ เจียงเยวี่ยสะท้านไปทั้งร่าง เงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว เห็นเพียงกู้เหย่กำลังจ้องเธอ ดวงตาแดงก่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเดือดดาล
“ตอนนี้คุณก็รู้ทุกอย่างแล้ว กลับไปกับผมได้หรือยัง?” สีหน้าของกู้เหย่น่ากลัวอย่างยิ่ง เขาแทบจะกัดฟันพูดประโยคนี้ออกมา เห็นได้ชัดว่าเขากำลังอดกลั้นและควบคุมตัวเองจนถึงขีดสุด
“กู้เหย่ มีอะไรค่อย ๆ พูดกัน อย่าหุนหันพลันแล่น!” ผู้การฝ่ายการเมืองซือกลัวว่ากู้เหย่จะลงมือ จึงรีบเตือน