เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กู้เหย่ นายยังไม่ยอมบอกฉันอีกหรือว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ใบหน้าเจียงเยวี่ยซีดเผือด ดวงตากลมโตดำขลับเผยให้เห็นความกังวลและความตึงเครียดที่ปิดบังไม่มิด
เธอรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีอยู่เลือนราง
“กลับไปค่อยพูดกัน!” สีหน้ากู้เหย่เคร่งขรึม เขายื่นมือไปดึงมือเจียงเยวี่ย
“แต่ตอนนี้ฉันอยากรู้!”
เจียงเยวี่ยเดินเข้าไปด้านในอีกหลายก้าว หลบมือกู้เหย่ ในเมื่อกู้เหย่ไม่ยอมบอก เธอจึงหันไปถามผู้บัญชาการกองพลเจิ้ง “ผู้บัญชาการกองพล กู้เหย่ทำร้ายใคร? เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับฉันหรือเปล่า?”
“เจียงเยวี่ย! กลับไปกับฉัน!” จู่ ๆ กู้เหย่ก็เดือดขึ้นมา เขาคว้าหมับเข้าที่แขนเจียงเยวี่ย ตั้งใจจะลากเธอออกไป
เจียงเยวี่ยร้องด้วยความเจ็บปวด รู้สึกราวกับแขนกำลังจะถูกกระชากจนขาด เธอเงยหน้ามองกู้เหย่อย่างหวาดผวา