กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยตัวสั่นสะท้าน เงยหน้าขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ มองกู้เหย่ด้วยความหวาดหวั่น ดวงตารูปเมล็ดซิ่งเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
กู้เหย่ถึงกับตะคอกใส่เธอ แค่ไล่ให้เธอออกไปก็แล้วกันไปเถอะ แต่นี่ยังไม่ยอมให้เธอแตะต้องตัวเขาอีก!
ยิ่งตอนที่เขาพูดว่าอย่าแตะต้องเขา เจียงเยวี่ยก็เห็นความรังเกียจในดวงตาของเขาอย่างชัดเจน
หัวใจของเจียงเยวี่ยราวกับถูกบางสิ่งบีบรัดแน่นในพริบตา ลำคอเหมือนถูกอุดตัน สีเลือดบนใบหน้าซีดจางลงทันที ความเย็นเยียบแผ่ซ่านขึ้นกลางใจ
หลังตะคอกออกไป กู้เหย่เองก็นิ่งอึ้ง มือใหญ่ที่อยู่ข้างลำตัวกำแน่นเป็นหมัด ราวกับกำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่ปะทุอยู่ในใจ ผ่านไปไม่กี่วินาที เขาหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนเสียงอ่อนล้าจะดังขึ้น “ขอโทษ!”