กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เหย่ได้ยินเจียงเยวี่ยบอกว่าเรียบร้อยแล้ว และรู้สึกได้ว่าเธอห่มผ้ากลับมาให้เขา เขาจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ตอนนั้นเองเขาได้ยินเสียงเปิดประตู จึงลืมตาขึ้นมอง เห็นเจียงเยวี่ยกำลังจะออกไปก็รีบถาม “เธอจะไปไหน?”
เจียงเยวี่ยยังคงเดินต่อโดยไม่หยุด แม้แต่ศีรษะก็ไม่หันกลับมา “ไปเทน้ำ เดี๋ยวกลับมา!”
แย่แล้ว ๆ หน้าร้อนมาก ราวกับกำลังจะไหม้ ต้องรีบออกไปสงบสติอารมณ์ก่อน!
ตอนนี้เจียงเยวี่ยไม่คาดหวังเรื่องห้องหอกับกู้เหย่อีกแล้ว ก่อนหน้านี้ตอนกู้เหย่หมดสติก็น่ากลัวมากพออยู่แล้ว วันนี้เขาฟื้นขึ้นมาแล้ว อืม ยิ่งน่ากลัวกว่าเดิมอีก!
เจียงเยวี่ยรู้สึกว่าตัวเองคงรับไม่ไหวแน่
ช่างเถอะ เธอรักษาความสัมพันธ์รักแบบสงบเสงี่ยมกับกู้เหย่ต่อไปแบบนี้ก็ดีแล้ว แค่จูบกับกอดกันก็เพียงพอ