กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้บัญชาการเจียงยืนอยู่ที่หน้าประตู ในห้องผู้ป่วยเจียงเยวี่ยทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะ สายตาจดจ่อของกู้เหย่ไม่เคยละจากใบหน้าของเธอเลย เขาจึงเลือกอย่างชาญฉลาดที่จะไม่เข้าไปกวนใจคนอื่นในเวลานี้
ผู้บัญชาการเจียงยังใส่ใจสั่งแพทย์ทหารเถาให้ค่อยไปตรวจร่างกายกู้เหย่อีกสักพัก อย่างน้อยก็ต้องรอให้สองสามีภรรยาหวานกันจนพอใจก่อนแล้วค่อยเข้าไป
คนที่อยู่ข้างนอกห้องผู้ป่วยต่างแยกย้ายกันไป ผู้บัญชาการเจียงเองก็เอามือไพล่หลังเดินจากไปไกล ตอนนี้เขารู้สึกว่าจิตใจเบาสบายอย่างบอกไม่ถูก ราวกับได้ถอนหายใจยาว ๆ อย่างหนักหน่วง