กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชั่วพริบตานั้นเอง เจียงเยวี่ยรู้สึกเพียงว่าในหัวมีเสียง “ตู้ม” ราวกับมีบางอย่างระเบิดขึ้นมา เธอแทบไม่อาจครุ่นคิดได้ เอาแต่เหม่อมองสบสายตาคู่นั้น
กู้เหย่ เป็นกู้เหย่ที่ฟื้นแล้ว!
หลังตระหนักได้ว่าคนที่กำลังมองเธออยู่คือกู้เหย่จริง ๆ น้ำตาของเจียงเยวี่ยก็ไหลทะลักออกมาในทันที
“คุณฟื้นแล้ว! ในที่สุดคุณก็ฟื้นแล้ว!”
เจียงเยวี่ยทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะ ก่อนจะโผเข้าไปหาเขา แต่ขณะที่กำลังจะกอดกู้เหย่ เธอก็พลันนึกขึ้นได้ว่าทั่วทั้งร่างของเขามีบาดแผล จึงรีบชักมือกลับ ปาดน้ำตาพลางตะโกนไปด้านนอกว่า “เรียกหมอ! รีบเรียกหมอมาที่นี่เร็ว!”