กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเป่าจู้เพิ่งก้าวเข้าประตู ก็เห็นหลี่หงอิงนอนฟุบอยู่บนโต๊ะ กำลังเขียนหนังสือด้วยท่าจับพู่กันอันพิลึกพิลั่น
“ไม่รู้จักอักษรสักกี่ตัว ยังจะเขียนจดหมายอีกหรือ?” เฉินเป่าจู้เย้ยหยัน
“คุณรู้จักอักษร คุณก็มาเขียนเองสิ!” หลี่หงอิงกลอกตา ไม่สนใจเฉินเป่าจู้ แล้วเขียนต่อด้วยท่าจับพู่กันประหลาด ๆ
เฉินเป่าจู้เดินเข้าไปชะโงกหน้าดู เห็นบนกระดาษมีอักษรสามตัวบิดเบี้ยวราวกับไส้เดือนเลื้อยผ่าน แถมตอนเริ่มยังเป็นตัวอักษรพินอิน เขาจึงอ่านออกเสียงว่า “จีอู๋เป้าซิ่น”
หลี่หงอิงพูดว่า “จีอู๋อะไร เรียกตามฉัน จีอู๋จู ยวี่เป้าซิ่น! จดหมายแจ้งเบาะแส!”
เฉินเป่าจู้ถามว่า “คุณจะเขียนจดหมายแจ้งเบาะแสไปทำไม? จะรายงานใคร?”
หลี่หงอิงแค่นเสียงหึ “เรื่องนี้คุณไม่ต้องยุ่ง!”