กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฮือ ๆ กู้เหย่ นายออกไปนะ!” เจียงเยวี่ยผลักกู้เหย่อย่างแรง พลางบิดหน้าหนีสุดชีวิตเพื่อดิ้นรน
อย่าคิดว่าพอทำให้เธอโกรธแล้ว แค่จูบเธอสองสามครั้งเธอจะหายโกรธ
เธอเป็นคนมีหลักการมาก
กู้เหย่เพิ่งคิดจะรุกล้ำเข้าไปให้ลึกกว่านั้น จู่ ๆ ก็เจ็บแปลบขึ้นมา ที่แท้เจียงเยวี่ยกัดเขา
กู้เหย่หรี่ตาลง เมื่อมองใบหน้าเย็นเยียบราวน้ำค้างแข็งของเจียงเยวี่ย เขาก็ค่อย ๆ คลายอ้อมกอดออกเล็กน้อย ก่อนจะเลียริมฝีปากและได้กลิ่นสนิมเหล็ก
“หลีกไป!” เจียงเยวี่ยพูดเสียงเย็น
กู้เหย่ไม่หลีก ตอนนี้เขาใช้แขนทั้งสองข้างยันกำแพง กักเจียงเยวี่ยไว้ในอ้อมแขน เธอจ้องเขา เขาก็จ้องกลับ ทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากันอยู่เช่นนั้นหลายวินาที ก่อนที่เขาจะลดแขนข้างหนึ่งที่กักเธอไว้อยู่ลง