เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 374 - ลอบสังหารซุนเซ่อ
สามวันต่อมา แสงอรุณแรกเริ่มจับขอบฟ้า สองขุนพลผู้กล้าอย่างจางเหลียวและหวงจงยืนเคียงบ่าเคียงไหล่ นำพากองทัพใหญ่อันเกรียงไกร ค่อยๆ เคลื่อนพลเข้าใกล้เมืองโบราณเซียงหยาง
สวีหวง ยามนี้กุมตราแม่ทัพแห่งกองพลที่สาม มีขุนพลผู้กล้าอย่างสวี่ฉู่ติดตามดั่งเงาตามตัว สาบานตนนำทัพเดินหน้า
อีกด้านหนึ่ง เล่อจิ้นในฐานะแม่ทัพแห่งกองพลที่สี่ พร้อมด้วยหลี่ซื่อรองแม่ทัพ ท่วงท่าองอาจผ่าเผย พวกเขาเปรียบเสมือนกระบี่คมที่ถอดออกจากฝัก ชี้ตรงไปยังฉางซา ก่อเกิดสภาพการคุมเชิงกับกองกำลังเจียงตงอย่างละเอียดอ่อน ไฟสงครามพร้อมจะปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ
ส่วนกองพลที่นำโดยจ้าวอวิ๋น เดิมทีแบกรับหน้าที่สำคัญในการเข้าตีจวิ้นหนานจวิ้นและอำเภอเจียงหลิง ทว่าภายใต้จุดพลิกผันของโชคชะตา กลับต้องเผชิญกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
เฉาเชาและหลิวฉง ทั้งสองคนต่างเปิดศึกแย่งชิงเจียงหลิงอันเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญอย่างดุเดือด ทำให้สถานการณ์กลับกลายเป็นซับซ้อนและคลุมเครือ
ดังนั้น กองพลที่นำโดยจ้าวอวิ๋นจึงต้องหยุดรอกลยุทธ์ขั้นต่อไปอยู่ที่เนินเตี้ยฉางป่านโพ พวกเขาเปรียบประหนึ่งฝูงเสือดาวที่ซุ่มรอเวลา พร้อมจะตอบรับคำสั่งได้ทุกเมื่อ
หลิวเย่าตระหนักได้ว่ากงล้อแห่งโชคชะตาได้หมุนมาถึงช่วงเวลาสำคัญแล้ว จึงตัดสินใจลงมือเด็ดขาด สาบานว่าจะต้องกำจัดซุนเซ่อเสี้ยนหนามในใจผู้นี้ให้จงได้ เมื่อเขาสิ้นเสียงออกคำสั่ง ผังถ่งก็จัดเตรียมตัวพร้อมออกเดินทางทันที ดั่งลูกศรคมที่พาดสายธนู เล็งตรงไปยังเจียงตง