เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 375 - ซุนเซ่อสิ้นชีพ
"ฮึ่มๆ...ฮึ่ม"
ซุนเซ่อร่างซวนเซ คุกเข่าลงข้างหนึ่งบนผืนดิน ทุกครั้งที่ไอจะมีหยดเลือดสีแดงฉานพุ่งกระเซ็นออกมา ย้อมอกเสื้อจนแดงฉาน และสะท้อนใบหน้าอันซีดเผือดแต่ยังคงแฝงความเด็ดเดี่ยว
ไม่ไกลนัก ไท่อายืนตระหง่านอย่างทรนง แผ่นหลังดั่งยอดเขา เย็นชาและเด็ดขาด คล้ายตัดขาดจากการต่อสู้เสี่ยงตายรอบด้าน
"เขาถูกพิษร้ายแรงเข้าไปมากแล้ว คงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน หานตังใกล้จะมาถึงแล้ว จงรีบลงมือและจบศึกโดยเร็ว อย่าทิ้งร่องรอยไว้" น้ำเสียงของไท่อาทุ้มต่ำและทรงพลัง ทุกถ้อยคำเปรียบเสมือนใบมีดน้ำแข็ง ที่กรีดผ่านอากาศ และบ่งบอกถึงจุดจบที่กำลังจะมาถึง
"น้อมรับคำสั่งใต้เท้า"
ชายชราผู้ถือกระบี่ต้วนสุ่ย แววตาคมกริบ พยักหน้าเบาๆ ให้แก่คนชุดทมิฬที่อยู่ข้างกาย คนชุดทมิฬผู้นั้นรับคำสั่ง ร่างแปรเปลี่ยนเป็นเงาดำในพริบตา กระบี่ยาวในมือส่องประกายเย็นยะเยือก พุ่งตรงเข้าใส่จุดตายของซุนเซ่อ
ทวนศึกของซุนเซ่อ ได้สูญหายไปตั้งแต่การต่อสู้อย่างดุเดือดก่อนหน้านี้แล้ว ยามนี้หลงเหลือเพียงกระบี่ยาวเล่มเดียว ที่ยังคงกวัดแกว่งอยู่ในมืออย่างโดดเดี่ยวแต่เหนียวแน่น พยายามต้านทานจิตสังหารที่โหมกระหน่ำเข้ามา ทุกครั้งที่ปลายกระบี่ปะทะกับกระบี่ศัตรู จะเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังกังวาน ประกายไฟแลบแปลบปลาบ นั่นคือการร่ายรำบนขอบเหวแห่งความเป็นความตาย การดิ้นรนต่อสู้ท่ามกลางความสิ้นหวัง