เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 370 - เมืองเซียงหยางท่ามกลางพายุฝนอันแปรปรวน
เวลาผ่านไปหลายวันอย่างเงียบเชียบ
กองทัพปีกซ้ายและปีกขวาใต้บัญชาของหลิวเย่า นับตั้งแต่เคลื่อนพลเข้าสู่จิงโจวอย่างเต็มรูปแบบ ก็ผ่านพายุลมฝนมาหลายสัปดาห์แล้ว
ทว่ากำลังทหารใต้บัญชาของเฉาเชาในยามนี้ กลับแสดงความทรหดและเหนียวแน่นออกมาจนน่าประหลาดใจ
การรุกคืบของกองทัพทั้งสามสาย แต่ละก้าวที่ก้าวไปข้างหน้า ประหนึ่งสร้างขึ้นจากหยาดเหงื่อและหยดเลือด ต้องจ่ายค่าตอบแทนอันหนักหน่วงจนแทบหายใจไม่ออก
พื้นที่ที่กองทัพปิ้งโจวยึดมาได้อย่างยากลำบากในตอนกลางวัน มักจะถูกกองกำลังของเฉาเชาลอบแย่งชิงกลับไปในยามค่ำคืน ราวกับการทำศึกยืดเยื้อที่ไม่มีวันสิ้นสุด
สิ่งนี้ทำให้ทุกย่างก้าวในการเดินหน้าของกองทัพปิ้งโจว ดั่งการดิ้นรนอยู่ในบึงโคลน แต่ละก้าวล้วนแฝงด้วยความยากลำบากและความสูญเสียอันยากจะบรรยาย
ตั้งแต่ระดับแม่ทัพลงไปจนถึงพลทหาร ทั่วทั้งกองทัพปิ้งโจวต่างตกอยู่ในความสงสัยในตนเองอย่างลึกซึ้ง
เหล่าทหารผู้เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานในการลงใต้เหล่านี้ ยามนี้กลับคล้ายถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น ทุกย่างก้าวเดินไปอย่างยากลำบากยิ่ง
ทว่า พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่า เฉาเชาจะสะสมกำลังอย่างเงียบๆ ตลอดฤดูหนาวอันยาวนาน เพื่อรอคอยเวลาที่ลมวสันต์พัดพา แล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับมังกรผงาดจากห้วงน้ำลึก ยากจะต้านทานได้