เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 369 - แยกทัพสามทาง กรีธาทัพสู่จิงโจว
"อาจารย์ตกอยู่ในอันตราย รีบไปช่วยเร็วเข้า"
เสียงตะโกนอย่างร้อนรนของเหล่าศิษย์สำนักเร้นลับกรีดผ่านความเงียบสงบในทันที แฝงด้วยความตื่นตระหนกและไม่สบายใจ
เมื่อได้ยินเสียง ยอดฝีมือแห่งสำนักแพทย์หลายคนรีบวิ่งกรูเข้ามาล้อมวง เข็มเงินส่องประกายวูบวาบ ปักลงบนจุดชีพจรของผู้บาดเจ็บอย่างแม่นยำดุจสายฝน หลังจากการช่วยชีวิตอย่างเร่งด่วน ในที่สุดก็ยื้อชีวิตกลับมาจากเงื้อมมือของพญามัจจุราชได้ชั่วคราว
ข้างกาย มหาปุโรหิตเฒ่าใบหน้าซีดเผือด นิ้วมือสั่นระริก เขายันกายขึ้นอย่างยากลำบาก ใช้นิ้วจุ่มรอยเลือดบนพื้น หวังจะทิ้งวาจาสุดท้ายไว้บนอกเสื้อของศิษย์คนหนึ่ง
โลหิตสีแดงฉานย้อมปลายนิ้วของเขา มหาปุโรหิตเฒ่าเปล่งเสียงแต่ละคำออกมา คล้ายต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีในร่าง เขาใช้นิ้วที่สั่นเทิ้มเขียนคำว่า "สาม" ขึ้นมาอย่างยากลำบาก จากนั้นก็เขียนคำว่า "รุ่งเรือง" ตัวอักษรแม้จะบิดเบี้ยว แต่กลับเปี่ยมด้วยความหมายอันลึกซึ้ง
ยังมิทันได้กล่าววาจาใดเพิ่มเติม เขาก็สิ้นลมจากไป ทิ้งไว้เพียงความตกตะลึงและความโศกเศร้า
เมื่อพวกกัวเจียรีบร้อนมาถึงที่เกิดเหตุ เบื้องหน้าก็ปรากฏภาพที่น่าสะเทือนใจเช่นนี้แล้ว
กัวเจียกล่าวตักเตือนทุกคนด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด กำชับให้ทุกคนรักษาความลับเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ ห้ามแพร่งพรายออกไปภายนอกแม้แต่ครึ่งคำ จากนั้น เขาสั่งให้ศิษย์ผู้นั้นถอดเสื้อเปื้อนเลือดออก ส่วนตนเองกำเสื้อตัวนั้นไว้แน่น รีบเดินไปหาหลิวเย่าทันที