เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 358 - โจวเหริน เจ้าอย่ากระโดดเลย น้ำในแม่น้ำนี้เย็นเฉียบยิ่งนัก
นอกเขตแดนอำเภอเย่เซี่ยน เปลวเพลิงสงครามลุกโชน เมฆหมอกแห่งการศึกปกคลุมทั่วผืนฟ้า
หลิวเย่าควบม้านำหน้า สวมเกราะออกศึกด้วยตนเอง บัญชาการกองทหารม้าเกราะหนักเสวียนเจี่ยสามพันนายอันยอดเยี่ยม ดั่งกระแสน้ำวนเหล็กทมิฬ มุ่งตรงเข้าสู่กองทัพของโจวเหริน
เงาร่างของเขาใต้แสงอัสดงดูเด็ดเดี่ยวยิ่งนัก สาบานว่าจะใช้หยาดโลหิตอันร้อนรุ่ม เพื่อสร้างตำนานอันเป็นนิรันดร์ในสนามรบ
ในเวลาเดียวกัน กวนอวี่และจ้าวอวิ๋น สองแม่ทัพผู้ห้าวหาญ ปฏิบัติตามแผนการของซี่จงและกัวเจีย ลอบเคลื่อนกำลังพลอย่างเงียบเชียบ ดั่งหมากตัวสำคัญสองตัวบนกระดาน รอคอยเพียงคำสั่ง ก็จะเข้าโอบล้อมทัพของโจวเหรินที่อยู่นอกเมืองไว้ทั้งหมด
โจวเหรินยืนอยู่หน้าค่ายกล สายตาดุจคบเพลิง เมื่อเห็นหลิวเย่านำกำลังบุกเข้ามาตัวคนเดียว ในใจก็แค่นหัวเราะเยาะ คิดในใจว่า
"หลิวเย่าเอ๋ยหลิวเย่า เจ้ากลับรนหาที่ตายด้วยตนเอง วันนี้ จะเป็นวันสิ้นชีพของเจ้า"
กล่าวจบ เขาก็ชูแขนตะโกนก้อง
"เหล่าทหารหาญ เตรียมรับมือศัตรู ให้เจ้าคนโอหังที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงผู้นี้ ได้เห็นความเก่งกาจของพวกเรา"
ทว่า เมื่อเผชิญกับการท้าทายของโจวเหรินและเสียงอื้ออึงของค่ายกล หลิวเย่ากลับทำเป็นเหมือนไม่ได้ยิน สีหน้าสงบนิ่งดั่งน้ำแข็ง เพียงแค่โบกมือ กองทหารม้าเกราะหนักเสวียนเจี่ยก็ดั่งคมดาบอันแหลมคม พุ่งทะลวงเข้าสู่ค่ายศัตรูจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือทันที