เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 356 - หลิวเป้ยสิ้นชีพ
ขณะที่หลิวเย่าเพิ่งจะจัดวางกำลังเสร็จสิ้น สั่งการให้หวงจงและจ้าวอวิ๋น สองแม่ทัพใหญ่แยกย้ายกันจัดขบวนทัพ หมายจะใช้ฐานะทัพหน้าบุกทะลวงตรงสู่หนานหยาง ในเวลานั้นเอง ทางเมืองเย่เฉิงก็มีข่าวด่วนส่งมา ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางวันแสกๆ
อาการป่วยของหลิวเป้ยทรุดหนักลงอย่างรวดเร็ว เปลวไฟแห่งชีวิตริบหรี่จวนจะดับมอด เกรงว่าจะอยู่ได้อีกไม่นาน ภายในไม่กี่วันนี้ อาจจะต้องลาลับจากโลกใบนี้ไปตลอดกาล
เมื่อได้ยินข่าวร้าย หลิวเย่า เตียวหุย กวนอวี่ และคนอื่นๆ ไม่อาจสงบใจได้ รีบนำกองทหารม้าเร็วชั้นยอดกว่า 100 นาย ควบม้าตะบึงมุ่งหน้าสู่เมืองเย่เฉิงดั่งลูกศรหลุดจากแล่ง
ในใจของพวกเขามีเพียงความคิดเดียว นั่นคือการไปให้ถึงโดยเร็วที่สุด เพื่อพบหน้าหลิวเป้ยเป็นครั้งสุดท้าย ปลอบประโลมความห่วงหาอาลัย และสะสางความผูกพันที่ยังคั่งค้างอยู่ในใจ
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงสิบกว่าวันผ่านพ้นไป ทั้งสามคนเนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นผง จิตใจร้อนรุ่ม ในที่สุดก็เดินทางกลับมาถึงเมืองเย่เฉิงที่เฝ้าคำนึงถึง
เวลานี้ ท่านหมอเทวดาหวาถัวกำลังรวบรวมสมาธิ ภายใต้แสงเทียนที่สลัวและสั่นไหว อยู่เคียงข้างเตียงผู้ป่วยเพื่อสำแดงวิชาแพทย์อันล้ำเลิศที่สามารถชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นคืนได้ พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะเหนี่ยวรั้งประกายแห่งชีวิตที่กำลังจะล่องลอยไปตามสายลม