เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 355 - ประลองหมากกับเฉาเชา หมายตากลืนหนานหยาง
การปล้นสะดมเมืองโซ่วชุนของกองทัพพันธมิตรดำเนินไปอย่างบ้าคลั่งตลอดทั้งวัน จนกระทั่งยามพลบค่ำ ความคลั่งไคล้นี้ยิ่งทวีความรุนแรง โดยเฉพาะเหล่าทหารใต้บังคับบัญชาของขุนพลเจียงตง โซ่ตรวนแห่งวินัยค่อยๆ คลายออกและแทบจะขาดสะบั้นลงภายใต้ความมืดมิดและความละโมบ
ภาพนี้ประดุจไฟลามทุ่ง ลุกลามทำลายระเบียบวินัยของทัพปิ้งโจวอย่างรวดเร็ว กองทัพเรือนแสนกลายสภาพเป็นกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่ขาดสติภายใต้การปกคลุมของราตรี ในสายตาของพวกเขา หลงเหลือเพียงประกายแห่งความโลภที่สะท้อนความกระหายในทรัพย์สินเงินทอง
เมื่อพบเห็นคฤหาสน์หรูหรา ก็จะมีคนชูแขนกู่ร้องขึ้นว่า "พวกกบฏหยวนซู่ซ่อนตัวอยู่ที่นี่" สิ้นเสียงก็พังประตูบุกเข้าไป ค้นหาทุกซอกทุกมุมดั่งลมพายุพัดพาใบไม้ร่วง ไม่ว่าจะเป็นทองคำ เงินตรา เสบียงอาหาร หรือหญิงสาว ล้วนไม่ละเว้น
ท่ามกลางงานเลี้ยงอันไร้ระเบียบนี้ ยังคงมีผู้ที่หลงเหลือมโนธรรมอยู่บ้าง หลังจากปล้นชิงแล้วอาจจะทิ้งสิ่งของปลอบใจไว้เล็กน้อยเพื่อบรรเทาความรู้สึกผิดในใจ ทว่าประกายแสงอันริบหรี่นี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าความละโมบอันไร้ที่สิ้นสุด กลับดูเล็กกระจ้อยร่อยจนแทบถูกกลืนกินไปจนหมดสิ้น
ค่ำคืนแห่งเมืองโซ่วชุนจึงกลายสภาพเป็นนรกบนดิน เปลวไฟและเสียงร่ำไห้สอดประสานกัน เป็นพยานให้กับความมืดมิดและความเสื่อมทรามในส่วนลึกของจิตใจมนุษย์