กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238 - ยมทูตแห่งทุ่งหญ้า
เมื่อสายตาของทุกคนสามารถจับภาพได้ในที่สุด รูปลักษณ์ของผู้มาเยือน ก็ทำให้ดวงตาของมองเทียสว่างวาบขึ้นมาทันที ความปีติยินดีเผยออกมาอย่างชัดเจน
"พี่ใหญ่ ท่านมาถึงเสียที ช่างเปรียบเสมือนฝนทิพย์ชโลมใจโดยแท้" เขาร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโล่งอกที่รอดพ้นจากความตายและความยินดีที่ได้พบหน้ากันอีกครั้ง
ในกองทัพโจรขี่ม้าที่เข้ามาเสริมกำลังนั้น บุรุษร่างสูงใหญ่กำยำ กล้ามเนื้อปูดโปนยืนตระหง่านอย่างโดดเด่น ในมือกำดาบโค้งที่เปล่งประกายเย็นเยียบไว้แน่น สายตาคมกริบดุจเหยี่ยว กวาดมองร่างอันทุลักทุเลของมองเทีย มุมปากยกยิ้มเหยียดหยาม
เขามองดูมองเทียผู้น่าเวทนาด้วยสีหน้าดูแคลน