เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 237 - กำลังหนุนของมองทัว
ในเวลานี้ จ้าวอวิ๋นและหวงซวี่ประดุจสายฟ้าสองสาย นำพาทหารม้าฝีมือดีที่เหลืออยู่ พุ่งทะลวงเข้าสู่สนามรบอย่างอาจหาญ
กระบวนทัพของพวกโจรขี่ม้า ภายใต้การพุ่งโจมตีของคนทั้งสอง ยิ่งง่อนแง่นสั่นคลอน เปรียบเสมือนเปลวเทียนที่ไหวระริกท่ามกลางพายุฝน พร้อมที่จะดับมอดลงได้ทุกเมื่อ
"นายท่าน" จ้าวอวิ๋นควบม้ามาถึงข้างกายหลิวเย่า น้ำเสียงแฝงความฮึกเหิมและร้อนรน
"โจรขี่ม้ากลุ่มนี้ มีมองเทียบุตรชายคนที่สองของมองชูกเป็นผู้บัญชาการด้วยตนเอง หากพวกเราสามารถจับเป็นเขาได้ ย่อมไม่ต่างอะไรกับการบีบลำคอของมองชูก ทำให้มันต้องสับสนวุ่นวายจนเสียกระบวน"
หลิวเย่าได้ยินดังนั้น นัยน์ตาทั้งสองข้างก็หรี่ลงเล็กน้อย เผยให้เห็นประกายคมกริบและลุ่มลึก ก่อนจะกล่าวเสียงเข้มว่า