เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 239 - มองจ้าน: ชาวฮั่นเจ้าเล่ห์
"บัดซบ ชาวฮั่นเจ้าเล่ห์ เจ้าถึงกับอำมหิตถึงเพียงนี้"
มองจ้านกัดฟันแน่น โลหิตไหลซึมออกจากหน้าอกที่เขากุมไว้ ลูกศรปักลึกเข้าไปข้างใน ความเจ็บปวดและความไม่ยินยอมผสมปนเปกันจนยุ่งเหยิง
หลิวเย่าค่อยๆ ลดคันศรป้าหวังลง สายตาเย็นเยียบดุจน้ำค้างแข็ง จ้องมองร่างของมองจ้านที่ซวนเซ ก่อนจะร่วงหล่นลงสู่ผืนดินอย่างหมดเรี่ยวแรง ยอดขุนศึกผู้ยิ่งใหญ่ ต้องมาจบชีวิตลงเช่นนี้เอง
"เหล่าลูกหลานแห่งปิ้งโจว สังหารพวกมันให้หมด"
เสียงคำรามของหลิวเย่าดังกึกก้องกัมปนาทเสียดฟ้า ดุจดั่งเสียงกลองศึกระรัว ปลุกเร้าเลือดเนื้อของเหล่าลูกหลานแห่งปิ้งโจวให้เดือดพล่าน พวกเขาหลั่งไหลไปข้างหน้าดั่งกระแสน้ำคลั่ง สาบานว่าจะต้องปัดเป่าเมฆหมอกแห่งความมืดมิดที่เข้ามารุกรานนี้ให้หมดสิ้น