เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 236 - บุกทะลวงแหลกสลายในคราเดียว
"ฮ่าๆๆๆ มันต้องอย่างนี้ คว่ำพวกมันให้หมด"
หวงซวี่เงยหน้าขึ้นสู่ท้องฟ้า เสียงหัวเราะแฝงไว้ด้วยความห้าวหาญและความเด็ดเดี่ยวอันไร้ขอบเขต ดาบศึกในมือเปล่งประกายเย็นเยียบ ทุกครั้งที่กวัดแกว่งฟันลงไปล้วนมีศัตรูล้มลง โลหิตหยดรินจากคมดาบ วาดเป็นภาพการต่อสู้อันน่าสลดใจและสง่างาม บนชุดเกราะยังเปรอะเปื้อนไปด้วยเศษชิ้นเนื้อที่ไม่รู้ว่าเป็นของผู้ใด
"พี่น้องทั้งหลาย กัดฟันแน่นๆ ออกแรงอีกนิด รอให้พวกเราได้รับชัยชนะกลับสู่เมืองฉางอัน ตัวข้าหวงซวี่จะตั้งโต๊ะเลี้ยงสุราอย่างแน่นอน ไม่เมาไม่เลิกรา"
ขณะที่ทุกคนกำลังจมดิ่งอยู่ในความยินดีและความฮึกเหิมแห่งชัยชนะ เสียงกีบเท้าม้าที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันก็ดังกึกก้องกัมปนาทดั่งเสียงฟ้าร้อง หลั่งไหลเข้ามาจากทั่วทุกสารทิศ