บทที่ 929 มุมมอง

บทที่ 930 มุมมอง

ครั้งก่อนเป็นการเผชิญหน้าแบบหนึ่งต่อแปด เกาหมิ่งทำได้เพียงคิดหาวิธีถ่วงเวลาและยินดีที่จะใช้เวลาหลายสิบปีในการวางแผน แต่ครั้งนี้เป็นการเผชิญหน้าแบบตัวต่อตัว ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหารและความเจ็บปวดที่อัดแน่นอยู่ในใจ ซึ่งกำลังรอคอยการปลดปล่อย

เมื่อเกาหมิ่งรีบไปถึงอาคารที่เริ่มเลือนราง ทุกอย่างกลับคืนสู่สภาพปกติ ผู้คนในตึกเดินเข้าออกกันขวักไขว่ ไม่เหลือร่องรอยของซือถูอันและลู่จ้างแม้แต่น้อย