กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 929 ฉันจะลอกหนังนายออกทีละชั้น
ตอนนี้เกาหมิ่งได้ยินเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการพลิกชะตา เส้นเลือดบนหน้าผากของเขาก็จะกระตุกขึ้นมาทันที มีเพียงเซี่ยหยางเท่านั้นที่กล้ากระโดดไปมาในเขตอันตรายแห่งนี้ “เรื่องพลิกชะตาค่อยว่ากันทีหลัง ทำไมนายถึงวาดลู่จ้างไว้บนตัวนาย?”
“ลู่จ้าง?” เซี่ยหยางก้มมองศีรษะมนุษย์ที่วาดอยู่บนตัวเขาด้วยแววตาสงสัย “ชื่อของชะตาคือลู่จ้างหรือ? ฉันรู้แค่ว่าพลังพลิกชะตามาจากเขา อันที่จริงฉันไม่ได้วาดแค่เขาคนเดียว”
เซี่ยหยางถอดเสื้อกาวน์สีขาวออกต่อหน้าทุกคน แล้วโยนมันลงบนตัวผู้ป่วย เขาค่อย ๆ ลอกหนังชั้นแรกออก ใต้ชั้นนั้นมีหนังมนุษย์ที่เน่าเปื่อยซึ่งวาดภาพสวีฮวนในสภาพที่ถูกฆ่าตายต่าง ๆ นานา
“เมืองโลหิตมายา?”