บทที่ 927 เปลี่ยนชะตา

บทที่ 928 เปลี่ยนชะตา

เด็กน้อยบนรถเข็นไม่มีเพื่อนฝูง เขาได้แต่นั่งอยู่เพียงลำพังที่มุมห้อง เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำในอดีตได้เผาผลาญใบหน้าและร่างกายของเขาจนยับเยิน รอยแผลเป็นอันน่าเกลียดน่ากลัวกระจายอยู่ทั่วทุกตารางนิ้วบนผิวหนัง ทว่าดวงตาของเขากลับส่องประกายเจิดจ้าอย่างน่าประหลาด

เมื่อกวาดสายตามองข้ามระยะห่างของห้องเรียนทั้งห้อง เด็กชายก็เห็นเกาหมิ่งในทันที มือที่ถูกไฟคลอกจนเสียโฉมของเขาเกาะขอบรถเข็นแน่น ก่อนจะเคลื่อนตัวเข้ามาหาอย่างเชื่องช้าแต่หนักแน่น เด็กคนอื่นๆ ในห้องต่างมองเด็กชายด้วยความอิจฉา เด็กกำพร้าคนหนึ่งได้พบกับบ้านของตัวเองแล้ว เหมือนใบไม้ที่ปลิดปลิวถูกประคองไว้ในอุ้งมือ