บทที่ 926 เด็กน้อยผู้ไม่อยากเติบโต

บทที่ 927 เด็กน้อยผู้ไม่อยากเติบโต

เปลวไฟในอ่างทองเหลืองกำลังแผดเผารูปหน้าศพขาวดำทีละใบ ใบหน้าในรูปค่อยๆ ละลายจากตรงกลาง ผิวหนังหลุดร่วงลงมาทีละหยด

เสียงแหบพร่าประสานเข้ากับเสียงไฟปะทุ ตามมาด้วยเสียงไอแห้งๆ ชายในชุดคลุมสีดำสนิทค่อยๆ หันกลับมา

“ลู่จ้าง”

เมื่อเทียบกับการพบกันครั้งก่อน ลู่จ้างดูแก่ชราลงไปมาก เส้นผมกลายเป็นสีดอกเลา บนผิวหนังที่เหี่ยวย่นปรากฏอักขระอัปลักษณ์ขึ้นมาเป็นจุดๆ ที่หน้าอกลากยาวลงไปถึงหน้าท้องมีบาดแผลฉกรรจ์ที่ไม่ยอมสมานตัว ซึ่งเขาใช้เส้นด้ายยันต์เย็บปิดเอาไว้อย่างทุลักทุเล