บทที่ 837 แอลกอฮอล์

บทที่ 838 แอลกอฮอล์

หลังจากที่ผู้อำนวยการโรงพยาบาลได้รับการรักษาจนเข้าสู่ภาวะโคม่าลึก หมอเกาหมิ่งก็กลายเป็นเสาหลักของโรงพยาบาลทางเข้าสู่โลกมนุษย์ ต่อมาเมื่อหมอบูผู้มากความสามารถอีกคนลาออกไป โรงพยาบาลแห่งนี้ก็กลายเป็นอาณาจักรส่วนตัวของหมอเกาหมิ่งโดยสมบูรณ์

เขาเป็นคนใจดี อ่อนโยน และมีเมตตา ปฏิบัติต่อผู้ป่วยราวกับเป็นคนในครอบครัว ทำให้ผู้ป่วยหลายคนที่หายดีแล้วเลือกที่จะอยู่ต่อเพื่อช่วยงานที่นี่

หากไม่ใช่เพราะการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของหมอเฮ่า โรงพยาบาลทางเข้าสู่โลกมนุษย์แห่งนี้ก็คงดูเหมือนบ้านของหมอเกาหมิ่งยิ่งกว่าอพาร์ตเมนต์คนถูกบีบคอเสียอีก