กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 837 ฉันกับโรงพยาบาลของฉัน
โรงพยาบาลแห่งนี้ไม่ใหญ่โตนัก มีเพียงสามชั้นเท่านั้น เมื่อเทียบกับโรงพยาบาลฟื้นฟูที่หนึ่งที่หมอบูประจำอยู่แล้วถือว่าเทียบกันไม่ได้เลย ผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่รับเข้ามาก็มาจากย่านที่พักอาศัยใกล้กับถนนชันสูตรศพทั้งสิ้น
“คุณหมอเกาหมิ่ง ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว พวกเราเห็นข่าวของคุณในโทรทัศน์ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนขายดอกไม้นั่นจะเป็นฆาตกรต่อเนื่องที่น่ากลัวขนาดนั้น” พยาบาลสาววัยสี่สิบกว่าปีรูปร่างกำยำเป็นคนเอ่ยปาก บนป้ายชื่อที่หน้าอกของเธอเขียนว่า ‘สว่านกะโหลก’