บทที่ 701 ศพผี

บทที่ 702 ศพผี

==================================================

บทที่ 702 ศพผี

โทรศัพท์ถูกตัดสาย เกาหมิ่งยังอยากคุยกับชายชราอีกสักสองสามประโยค

“คราวนี้เขาคงโกรธจนเก็บโลงศพไว้ไม่อยู่แล้ว” เกาหมิ่งให้หวูเวยเดินนำไปก่อน แล้วส่งข้อความถึงอีกาว่า “ปลาติดเบ็ดแล้ว”

ดวงอาทิตย์ที่ขอบเมืองเหมือนส้มเน่า ๆ ที่กำลังจะร่วงหล่นสู่ขอบฟ้า พร้อมกับแสงสุดท้ายที่พร่ามัวและเหนียวหนืด คืนนี้ดูเหมือนจะมืดกว่าเมื่อวาน และอุณหภูมิก็ลดลงมาก

“อากาศเย็นลงเหรอคะ?” หวูเวยกระชับคอเสื้อแน่นขึ้น ถือกล้องวิดีโอ มองไปยังอาคารที่อยู่ในความมืด