บทที่ 702 สัตว์ร้ายในใจ

บทที่ 703 สัตว์ร้ายในใจ

“ฉันมีช่องทางของตัวเอง แค่ตามฉันมา รับรองว่านายจะไม่มีวันขาดแคลนยา” ชายชรากล่าวอย่างมั่นใจ น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความลึกลับบางอย่าง

“เรื่องเข้ากลุ่มของนายเอาไว้ค่อยว่ากัน คนที่นายต้องการถูกขังไว้เรียบร้อยแล้ว อยากได้ก็เข้ามาเอาเอง” ซากศพดูเหมือนจะหมดความสนใจ เขาเก็บกระบองไฟฟ้าแล้วไปนั่งลงที่มุมห้อง ร่างกายถูกซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อกันฝนสีดำมิดชิด

“ดื้อรั้นจริงนะ ทั้งที่ฉันทำไปก็เพื่อตัวนายแท้ๆ” ชายชรากวาดสายตาสำรวจรอบข้างอีกครั้ง หลังจากหยั่งเชิงปฏิกิริยาของซากศพได้แล้ว เขาก็ผิวปากขึ้นหนึ่งครั้ง