บทที่ 700 งั้นก็เชิญมาสิ

บทที่ 701 งั้นก็เชิญมาสิ

“ฉันเคยเห็นหนังต้องห้ามแนวนี้ในเน็ตมาบ้าง วิดีโอต้นฉบับราคาแพงมากและมีคนซื้อเยอะด้วย” เจี่ยโหย่วจื้อเห็นด้วยกับข้อเสนอของติงย่วน “นี่เป็นทางหาเงินที่เร็วที่สุด แต่การเข้าไปถ่ายทำในเขตต้องห้ามก็อันตรายมาก คนส่วนใหญ่ไม่มีทางรอดกลับมาได้ มีแต่คนที่จนตรอกจริงๆ เท่านั้นแหละถึงจะยอมเสี่ยง”

“จนตรอกงั้นเหรอ? นั่นมันพวกเราชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?” อู๋เวยถือกล้องวิดีโอด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างยื่นมาทางเกาหมิ่ง “คืนบัตรโดยสารมาให้ฉัน”