บทที่ 699 ภาพยนตร์ต้องห้าม

บทที่ 700 ภาพยนตร์ต้องห้าม

“นายรู้ดีอยู่แล้ว ฉันเชื่อในการตัดสินใจของนาย” เกาหมิ่งไม่แสดงท่าทางลูบไหล่หรืออะไรทำนองนั้นต่อหน้าสาธารณชน เขาแสดงออกอย่างขี้ขลาด ซึ่งเข้ากับบุคลิกของหลี่ซานซือเป็นอย่างดี

เมื่อขึ้นรถบัส ท้องของเกาหมิ่งก็ร้องโครกครากด้วยความหิว เขาอดทนตลอดทางกลับมาที่ถนนโก่ว ก่อนจะถึงสตูดิโอถ่ายภาพ เขาก็ได้ยินเสียงทะเลาะกันแล้ว

“ผู้กำกับหลี่ต้องกลับมาแน่! พวกเราเชื่อเขา ผู้กำกับไม่มีทางทิ้งพวกเราหนีเอาตัวรอดไปคนเดียวหรอก!”

“พวกแกอย่ารังแกกันเกินไป! กระต่ายจนตรอกก็ยังกัดคนได้!”

“อย่าแตะกล้องของฉันนะ!”

ลูกน้องทั้งสามคนตะโกนเสียงดังด้วยความฮึกเหิม แต่กลับถูกลากออกมาจากสตูดิโอถ่ายภาพเหมือนลากหมาตาย