บทที่ 605 ผนังหอคอย

บทที่ 606 ผนังหอคอย

แสงสีรุ้งอาบไล้ไปทั่วร่าง เกาหมิ่งรู้สึกราวกับตนกำลังยืนอยู่บนยอดเมฆ

เมื่อมองขึ้นไปทีละชั้น ภาพเหตุการณ์อันบิดเบี้ยวและพิลึกพิลั่นภายในหอคอยหลิงกวนก็ปรากฏแก่สายตา เกาหมิ่งยังเห็นร่างของคนที่คุ้นเคยหลายคนอยู่ในนั้นด้วย

ยิ่งสูงขึ้นไป แรงกดดันจากแสงสีรุ้งก็ยิ่งทวีความรุนแรง เขาไม่สามารถคงสภาวะปลดปล่อยความฝันไว้ได้นาน ในจังหวะเดียวกับที่ฝันร้ายและเทพผีเลือดเนื้อหวนกลับคืนสู่หน้าอก แสงหมอกที่ห่อหุ้มเขาก็สลายไป แสงสีรุ้งอันเจิดจ้าและศักดิ์สิทธิ์พุ่งลงมาดุจดาบสวรรค์ กรีดแทงลงบนกระดูกและเนื้อของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า

เกาหมิ่งกำหมัดแน่น อดทนต่อความเจ็บปวดราวกับถูกแล่เนื้อ