บทที่ 606 รูปสลักของคนตีเกราะ

บทที่ 607 รูปสลักของคนตีเกราะ

“นี่คือชั้นเจ็ด ชั้นที่เงยหน้าขึ้นก็มองเห็นวังเซียนได้!”

น้ำเสียงของนักพรตผู้นั้นเจือไปด้วยความตื่นเต้น บนตัวเขาไม่มีกลิ่นอายของผู้บำเพ็ญเพียรที่บรรลุธรรมแม้แต่น้อย แต่เขากลับปีนป่ายขึ้นมาถึงชั้นเจ็ดได้สำเร็จ

“ที่เจ้าพูดมาก็เหมือนไม่ได้พูด ชั้นอื่น ๆ เงยหน้าขึ้นก็เห็นภาพลวงตาของเมืองกลางทะเลนั่นเหมือนกัน” เกาหมิ่งปล่อยให้เทพผีเลือดเนื้อเร่งฟื้นฟูศีรษะของตนเอง เขาจำเป็นต้องคอยสังเกตการณ์และสื่อสารให้มากขึ้น

“ไม่เหมือนกัน” นักพรตกล่าวอย่างมีลับลมคมใน “ในชั้นนี้ มีคนเห็นเซียนในวังเซียนจริงๆ!”