บทที่ 236 วิธีรักษาของคุณมันไม่ค่อยสมเหตุสมผลเลยนะ

บทที่ 237 วิธีรักษาของคุณมันไม่ค่อยสมเหตุสมผลเลยนะ

หญิงสาวแสนสวยและอ่อนโยนคนหนึ่ง จู่ๆ ก็สวมเสื้อกาวน์เปื้อนเลือดแล้วอาสาจะช่วยตรวจอาการให้เขา ซู่ม่อเกือบจะพยักหน้าตอบรับไปโดยสัญชาตญาณแล้ว

ไม่ใช่ว่าเขาป่วยจริงๆ หรอกนะ แต่เป็นเพราะสมัยเรียนไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน เลยอยากจะลองดูสักครั้ง

“คุณเอาจริงเหรอ?” แขนของซู่ม่อเริ่มชา บานประตูถูกดันจนเผยอออกเป็นช่องเล็กๆ นิ้วมือที่เปื้อนเลือดของสัตว์ประหลาดตัวนั้นแทรกเข้ามาแล้ว

ซู่ม่อจ้องมองนิ้วมือเปื้อนเลือดที่อยู่ห่างออกไปเพียงคืบ ความตึงเครียดทำให้เขาแทบจะขบฟันจนแตก กลิ่นคาวเลือดที่โชยออกมาจากนิ้วเหล่านั้นดึงสติเขากลับสู่ความเป็นจริงในทันที “รีบมาช่วยกันหน่อยสิ!”