บทที่ 235 กลับไปทำงาน

บทที่ 236 กลับไปทำงาน

ความกลัวแทรกซึมเข้าสู่รูขุมขนทุกรูของเหล่าเซา สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่หน้าจอโดยไม่ขยับ เขากลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว กลัวว่าคนที่อยู่ในหน้าจอจะได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง

ตึกด้านหน้าของโรงพยาบาลลี่ซานเต็มไปด้วยผู้คน แต่กล้องวิดีโอกลับจับภาพพวกเขาไม่ได้ ส่วนตึกด้านหลังว่างเปล่า แต่ภาพที่บันทึกได้กลับเต็มไปด้วยผู้คน

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้?"

ตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้ เหล่าเซาเพิ่งเคยพยายามคิดหนักขนาดนี้เป็นครั้งแรก สมองของเขาแทบจะระเบิดเป็นควัน แต่เขาก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้

"คุณเห็นอะไร?" ซู่ม่อเพิ่งจะอ้าปากพูด เหล่าเซาก็รีบทำท่าทางให้เงียบ และค่อยๆ ถอยหลังไปทีละน้อย