บทที่ 214 รูปหน้าศพของซือถูอัน

บทที่ 215 รูปหน้าศพของซือถูอัน

“ข่าวลือในสำนักงานเป็นเรื่องจริง! ในตึกนี้มีคนเลี้ยงผีอยู่จริงๆ!” หลังจากผ่านเหตุการณ์มามากมาย เสี่ยวหย่งก็ไม่บุ่มบ่ามเหมือนแต่ก่อน เขาไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย แต่เลือกที่จะหยุดฝีเท้าลง

หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างควบคุมไม่ได้ เสี่ยวหย่งรู้สึกรังเกียจประตูเลือดบานนั้นที่ชั้นสิบโดยสัญชาตญาณ มันเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาด ราวกับได้เห็นคนเป็นๆ กัดกินกันเอง เป็นความรู้สึกอึดอัดและต่อต้านที่พุ่งขึ้นมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ